geçmiş değil bugün gibi
yaşıyorum hala seni
sen hep benim yanımdasın
gündüzümde gecemdesin
çalınmasın söylenmesin sen benim şarkılarımsın……
son desen değil noktası konmamış bence konamamış bir cümle var dilimizde ve …
…ucunda asılı kalan yaprak gibi düşemedim de kalamadım da olduğum yerde sararıyorum gibi bir şey…
bu kadar kalınmaz sanırdım telefon direğine …akıl bile verirdim …derken ben kaldım asılı ,…
vardın ya hep…vardında senin bile haberin yoktu ya..
aslında yoktun..
.oysa şimdi hep vardın da yokmuş gibi oldun ya ..asılı kalıverirsin bitmemiş cümlenin yüklemi gibi ,yüklendiklerin ile
o an kaçarsın işte
gözleri ile
bakışları ile
deyişleri ile incitmesinler diye kaçarsın en kuytularına ,…
işte o an
içimdeki çocuğa sahip olamazsın …neresinde olduğumun önemi olmaksızın gözlerim bırakır kendini
götür beni diye kendine ağlarsın…
küçücük çocuğun annesine ağlaması gibi
30 larda ölen babama ağlar gibi
ağlarsın…