O babamdı benim

O babamdı benim
Biz üç kardeş olmamıza rağmen
sanki benim daha bir babamdı

benim babamı paylaşıyorlarmış

gibi
gelir dururdu.
Bana da
Onlara da

Bu gerçeği
tüm hayatımız boyunca
yadırgamadan
kabullendik
hepimiz

O zaman
çok küçüktüm
gerçi
onun yanında hep küçüktüm

babam ise
hep koca devdi hayatımızdaki

Küçülmem
ya da büyümem
zamana bağlı

onun büyüklüğünü hiç değiştirmemişdi
gönlüm de

benim
baba olmam
onun babam olması
gerçeğini değiştirmeyecekti

hatırlarım
eskilerde

hep onu özlemekle geçirirdik günlerimizi
tüm aile

O
hep bir yerlere teftişe gidecekti

ömrü boyunca
yetişmesi gereken yerler
yetiştirmesi gereken işleri vardı
hepimiz kapının önüne gitmesin diye gözünün içine bakardık
ama
vakit oldu mu ayrılık vakti
kalkardı
hepimizi öperdi
koklardı

ben ise hep küserdim
çocuk aklımla
öptürmezdim inatla

sonra kalın paltosunu giyer
çıkardı soğuğun alnına vurmaya

günlerce yok olurdu

yok iken
olan boşlukları doldurmak için içimde
boş şeyler ile uğraşırdım

yine gitmişti
hem benim küsmemi beklemeden

olduğu yerde

şimdi
ben
öptürmediğime
pişmanlığımla

karşı karşıya kalakaldım

bulamadım
onun bıraktığı boşluğu dolduracak
hiçbirşey

dedim ya
daha bir babamdı benim

bırakırken
bır bana veda edebilmişti
hafif bir gülümseme
ve
belli belirsiz bir el sallama
ile

sanırım
yine denetlemeye gitmişti
birşeyleri
düzeltecekti besbelli ki

kandırarak
geçirdik
son ayları

ayaklar
geri geri
ona doğru koşardım

her gece
ellerin ellerinde
yapamaksızın
hiçbirşey

bakakalırsın

kaçırırsın
gözlerini gözlerinden
bakınca anlayacak diye

hep kaçamaklarındasındadır
bakışlarının

polyanna
ile
beraberliğimiz
çok kısa sürdü
bu dönemde

çünkü bunda
çıkacak en ufak
iyi birşey yoktu

herşeyi zorladım

ne anlatmak istiyor diye
ama
bulamadım

seçilince
kaybedilen ender
arenalardan biri idi
azrailin ki

Babam
sanırım
olmak istediğimdi
benim
olamadığım
olamayacağımdı

kendinde ki yarısını
kardeşime
yarısını bana vermişti
bu yüzdendir bizim mükemmel olamayışımız

hep bir yarımız eksiktir

bizi
bir görenler
mükemmel çocuklarınız var
derlerdi babama

halbuki
bizim mükemmel bir babamız vardı
ve
biz hep söyledik durduk herkese
hatta durmadık

di li geçmiş zamanı artık sevmiyorum
çünkü
babamı kendine aldı

Leave a comment