ayna

Ayna ayna
söyle bana

aslında söyleme bana

aramızda kalsın

yüzüm nerde
nerlerde

yüzümü bulamadım
yüzsüzlüğüme sığınıyorum

sana sonrasında hatırlanmayası şiirler çiziyorum
havaya

kırkıla kırkıla kırkına geldik

yıllanınca tek değerlenen şarap sa
biz neyiz

sanırım yaşamın hoyrat davrandığındandır
sirkeleştik

bu yüzden söyleme ona

kulakları midasın
var ya

kuyuya bağırırcasına
yırtıyorum
kuyuyu

kendi kendime soruyorum
kuyu nasıl batmış bu kadar dibe

dibinde kuyunun
aya çapa atıp kurtulma planlarındayım
ama
halat kısa gelmekte

en son atıyorum çapamı
bir yıldıza tutturuyorum
çekince kayıveriyor yıldız
ben de altında

dedim ya
aslında bu
kayan bir yıldızın hikayesi diye
başladı

kayan yıldız
hayatının şovunu yapar tüm dünyaya
anlık parıltı ile
atar havasını
kayan hayatı olsa da

son perdesinde
kayan hayatımın
içinden görünen
bir bakıştı
bir merhaba
ufacık merhaba
başlangıçtı

ama şimdi delice akan bir nehir
ben kenarında
ya kaparsa içine beni diye
derenin bu çok umurunda değil
ummuyor

Leave a comment