uzak değildi
ama
burnumun ucu da değildi..
koşsan koşulur
kaçsan kaçılır kadar uzakta idin
karşıdan
gördüm
kulağında telefon
benimle konuşuyordun,
ve ben …
inan
gördüğümde
durdu benim için zaman ..
tarif edilmez mi
edilir tabi
edilmez mi..
önce kilitlendi
duran zamanda
öyle kalakaldım
o ilk dakikalarda yanında
heyecanımı belli etmemek ,
yaşımın adamı olmaya çalışmak ,
kısa lafın uzunu
kalbim sana ulaşmaya çalıştı.
durdu karşında sanki
sana diyeceklerim çıkmadı ağzımdan
aklım iletişimi kesti bir an..
diyeceklerimi git beynimden al
götür kalbe onaylat
dile götür
çıkamadı
güzel yüzlüm
oysa sana demek istiyordum bir sürü ..
nefes almayı unutmuyordum
bakmaktan alamıyordum ..
ama belli etmiyordum kendimce..
herşeye hazırlıklıydım
bir güne değer mi
inan bazen bir güne değer
bazen bir dakikaya değer
…
elin elimin içinde
kurulası bir hayal …
ben kalbime laf dinletemiyorum
o yüzdendir içinden geçenleri döküvermem
..
dur diyorum
gözlerime
bakma
ya rahatsız olursa da diyorum
göz söz dinlemez mi
dinlemez..
deme diyorum
söyleme diyorum
ama dil bu
dinlemez diyorum
dinlemez..
ben sorumlu değilim
dediklerimden
diyeceklerimden
ben sorumlu değilim
bakmalarımdan
…
sen bana utanarak bakarsan
ben sana sadece aŞK olsun diyeceğim
aŞK
..