herkesin sebebi elinde
haklı olduğuna dair kulpları
her adımlarında bir adım geri atmadıkça ben,
ezilene karşı
yapamam demedikçe
ben yanlışım
sen yanmışsın
onlar zaten hep kulplu
bakma
gölge oyunu bu
kendisi ortaya çıkamayan
ipler elinde
kukla etmiş parçasını
oynat dur
zıplat dur
oysa bilmez oynattıkça zıplattıkça kaybolanı, ya da işine gelmez
düşün o bile haklı nerede ise
bu resimde davul kimin sırtında, ipler kimin elinde
ben gittikçe kirlenmekte..
.
.
.
.
.
p.s. herkes burnu elinde başka hayatlara sokup durmakta, sanki kendilerininkini tam da istedikleri gibi yapabilmişler gibi.. oysa yanlışlar da parçası yaşanılacak hayatın, kim yanlış yapmadan sürekli doğru yapabilmiş.. dayatmadan , diretmeden neden ifade edilemez yaşam parçaları .. kaldı ki senin için yanlış olan benim için ne kadar yanlıştır. var mıdır bunun bir ölçü sistematiği..