masallarımız da başlamıştı kötü karekterler
ve biz çocukluğumuzdan itibaren biliyorduk
verilen elmanın bize kötülük yapacağını..
böyle çocuklardık
böylesi çocukluk yaşıyorduk
belki de bu yüzden büyüyemiyorduk
iyilerin hepsi nedense hep ya cüce ya da kel idi
aklımızın köşeşinde biryerlerde
hep iyilerin kazanacağı idi
böyle büyüdüm
böyle büyüdük
böyle büyüdüler
oysa şimdi
kötü olmanın kriterleri yok idi
kötü olmak için bitirme sınavından geçmek gerekmiyordu
şimdi kendi masalımızda
bu korkular ile
cadıdan da
kurttan da
elmadan da
masal prenslerinden de
beraber kaçarız
.
.
.
.
.
p.s. çocukken başlıyoruz kötüler ile tanışmaya ve hep korumaya eğitiliyoruz kendimizi. Büyüdükçe etrafımız kurtlar ile çevrili olduğu masallarında bakıyoruz ki kurtlar elmanın içinde değil, ormanda değil , tam da yanıbaşımızda belki de her tarafımız da .. başlıyoruz kaçmaya..
oysa masallar güzel başlasa ve biz kurtlar yerine …